07-03-13

In memoriam: Didier Comès (1942-2013)

stripverhaal, in memoriam, didier comès, De wezel, Amber, Iris, Het huis waar de bomen dromen, De tranen van de tijger, De laatste, René Hausman, Paul Deliège, Macherot, Pilote, tintin, kuifje, spirou, robbedoes, a suivre, de levende god, de schaduw van de raaf, silence, de dorpsgek van schoonvergetenNog een grote naam stierf onlangs: Didier Comès, bekend van zijn zwart-witstrips zoals "De dorpsgek van Schoonvergeten", "Eva" en "De wezel", stierf op woensdag 6 maart 2013 op 71 jaar.

Hij werd geboren in de Oostkantons, in Sourbrodt, op 11 december 1942. Je zou dus kunnen zeggen dat hij een Duitse Belg is. Sourbrodt is een dorpje, maar de streek verbergde tekenaars zoals René Hausman, Paul Deliège, Macherot en anderen.

Aanvankelijk werkte hij als technisch tekenaar, maar hij had ook belangstelling voor muziek en stripverhalen. Daardoor werd hij semi-professioneel slagwerker in een jazz-band, maar pas vanaf 1969 deed hij waarvoor hij bekend werd: striptekenen.

Hij debuteerde toen in "Le Soir Jeunesse", daarna in "Pilote" en vervolgens in "Spirou/Robbedoes". Hij tekende korte verhalen, waar hij samen met Deliège aan werkte.

In 1973 schreef hij zijn eerste lange verhaal, "De levende god", waardoor hij direct erkend werd, maar het scenario is nog sciencefiction en daardoor nog niet typisch Comès.

In 1976-77 verscheen in "Tintin/Kuifje" zijn "De schaduw van de raaf".

Comès werd bekend voor zijn zwart-stijl, en hij wordt wel eens vergeleken met Hugo Pratt, vermoedelijk omdat zijn personages fysiek op die van Pratt lijken. Net als Pratt gebruikt hij ook niet echt veel tekst, maar wij vinden zijn werk verzorgder, minder haastig getekend, en met meer aandacht voor emoties van het verhaal. Pratt is soms nogal sec en afstandelijk, Comès niet.

Pratt kiest ook meer voor het realistische avontuur dan Comès, die meer fantasie gebruikt, en bij wie het fantastische nooit ver weg is, zelfs in plattelandsverhalen zoals "De dorpsgek van Schoonvergeten". Comès was gefascineerd door hekserij en mythologie, en dat bepaalde de kwaadaardig-sprookjesachtige sfeer van zijn romans. Zijn mix werd bij magisch-realisme gerekend.

Vanaf 1979 verscheen hij in "A Suivre", waar hij zijn grootste succes kende met "Silence". Daarin ontwikkelde hij zijn zwart-witstijl, met massieve zwarte en witte vlakken.

Andere werken van Comès:
- De wezel
- Amber
- Iris
- Het huis waar de bomen dromen
- De tranen van de tijger
- De laatste

04-01-10

Overleden: Tibet (Marseille, 29 oktober 1931 - Roquebrune-sur-Argens, 3 januari 2010)

Tibet-Gascard-Gilbert

We hadden ervoor gekozen om dit nieuws niet direct tussen de nieuwjaarswensen te gooien, maar er valt niet aan te ontkomen dat de stripauteur Tibet overleden is tijdens de nacht van zaterdag 2 januari op zondag 3 januari 2010, om precies te zijn op 3 januari 2010.

Tibet is het pseudoniem van Gilbert Gascard. Hij werd geboren in het Franse Marseille, maar groeide op in Brussel en bracht het grootste deel van zijn leven in België door, waar hij onder andere werkte voor het stripweekblad Kuifje/Tintin en voor Ons Volkske.

Hij heeft generaties lezers geamuseerd met Rik Ringers (Rick Hochet) en Chick Bill, en zal dat nog wel generaties lang blijven doen.

Beide reeksen hebben een humoristische inslag, maar het is vooral de westernstrip Chick Bill die humoristisch is. Sinds 1953 verschenen 69 albums, waarin de cowboy Chick Bill en zijn schrandere indianen-vriendje Kleine Poedel allerlei komische avonturen beleven. Andere personages zijn de brutale en domme sheriff Dog Bull, en zijn goedige, maar kinderachtige en nog dommere deputy Kid Ordinn.

Het hoofdpersonage Rik Ringers is een journalist-amateur detective. De reeks was ernstiger van toon, en ging door de aard ervan al eens de kant van de thriller op, maar er ontbrak geen comic relief. Ook in deze reeks is het vooral een politieagent, namelijk commissaris Baardemakers (Sigismond Bourdon in het Frans), die voor de humor zorgt. De scenario's werden geschreven door de Belg André-Paul Duchâteau. De serie begon in 1955 en bereikte 76 delen. Ze krijgt wel eens wat kritiek, maar dat komt vooral doordat de lezers ze zo gewoon zijn geworden dat ze de kwaliteiten al eens over het hoofd zien.

Voor het Vlaamse weekblad Ons Volkske tekende hij ‘De Avonturen van Koenraad’.

Hij tekende ook 'Le Club des "Peur-de-Rien"', waarvan de scenario's werden geschreven door Greg, Duchâteau, Bob de Groot en Tibet zelf. De reeks verscheen in Chez Nous, een gezinsblad, en telde tien delen. Enkele afleveringen verschenen in Tintin/Kuifje.

Tibet overleed in Frankrijk op 78 jarige leeftijd.