12-05-12

Eddy Paape, 3 juli 1920 - 12 mei 2012

eddy paape, luc oriënt, andreas, oom wim, robbedoes, kuifje, jijé, jan kordaat, Jean Doisy, Yvan Delporte, Jean-Michel Charlier, Vandaag is Eddy Paape overleden in Brussel.
Zijn echte naam was Edouard Paape. Hij werd geboren op 3 juli 1920 in Grivegnée, en stierf op zaterdag 12 mei 2012 in Brussel.
Paape leerde tekenen aan de Sint Lukasacademie in Brussel, waar hij ook André Franquin leerde kennen.
Daarna ging hij bij dezelfde tekenfilmstudio werken waar ook Morris en Peyo werkten: CBA. En daar haalde Paape Franquin binnen.
Franquin en Morris haalden Paape dan later bij Dupuis binnen, en toen begon zijn stripcarrière.
De start is vreemd: samen met Jijé (Joseph Gillain) werkte hij aan twee albums over... Jezus!
Toen Jijé vertrok, nam Franquin de reeks Robbedoes en Kwabbernoot over, en Paape zette Jan Kordaat verder.
Jan Kordaat was niet de enige reeks die Paape voor Dupuis deed. Hij tekende ook verhalen van Oom Wim. Met Flip Flink zette hij voor de eerste keer een reeks op. Flink was op scenario van Jean-Michel Charlier, en haalde 13 delen.
Het is opmerkelijk dat iemand met zo'n klassieke opleiding en achtergrond, uiteindelijk flink uitpakte met Luc Orient.
Niet zozeer omwille van het sciencefictionelement ervan, maar wel omdat het een heel andere beeldtaal was, dan de klassieke motieven die Paape tot dan toe had getekend.
Ondanks zijn traditionele inslag, was hij gedurende zijn hele carrière in staat om zich te ontwikkelen, waarbij hij altijd op zijn academische tekenachtergrond steunde. Hij is daardoor nooit een grote vernieuwer van de strip geweest, maar door zijn degelijke tekenwerk was hij wel altijd een belangrijke steunpilaar.

Voor Andreas-liefhebbers nog dit: Andreas werkte een korte tijd aan de reeks Luc Orient: hij werkte aan de laatste pagina van "Aambeeld van de Bliksem" (die hagedis is van Andreas), en deed ook iets voor "De Sporen van Doctor X". Andreas deed alle potloodtekeningen van "Carol, detective", op scenario van André-Paul Duchâteau, en die door Paape in inkt werden gezet. Hij deed ook de potloodtekeningen van "Udolfo", die Paape vervolgens inktte.

Andere series van Paape: Yorik, Tommy Banco, Les jardins de la peur

22-11-08

Luc Orient: Integraal 5

Luc Orient integraal 5Andreas heeft aan twee albums meegewerkt uit de serie "Luc Orient", nl. Het aambeeld van de bliksem en "De sporen van doctor X".

Die serie was lange tijd niet meer verkrijgbaar, maar Le Lombard begon ze uit te geven in "integralen", en deel 5 daarvan bevat "Les spores de nulle part", de oorspronkelijke Franse versie van "De sporen van doctor X".

De Franse versie van Het aambeeld van de bliksem, L'enclume de la foudre, werd opgenomen in het 4e integraal album.

02:58 Gepost door De stripliefhebber in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: literatuur, strips, stripverhaal, sciencefiction, luc orient, paape, greg | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print | Pin it! | | |

12-03-08

Eddy Paape wint Rijswijk Strip Publieksprijs 2008

eddypaapeStripteken-icoon Eddy Paape heeft zaterdag 1 maart, tijdens de Stripboekenbeurs in Rijswijk, de Rijswijk Strip Publieksprijs 2008 gewonnen.

De afgelopen maanden konden stripliefhebbers stemmen op één van de vijf genomineerden. Van de honderden uitgebrachte stemmen gingen de meeste naar Eddy Paape.

Uit handen van de winnaar van vorig jaar, Martin Lodewijk, ontving hij het metalen beeldje.

Paape werd geboren in 1920 en stond samen met Franquin, Will, Jijé en Morris aan de basis van het succes van het weekblad Robbedoes. Hij werd bij het publiek bekend met strips als Jan Kordaat, Oom Wim, Flip Flink en later Luc Oriënt, waar ook Andreas ooit voor tekende, zij het kort.

Inmiddels is Eddy Paape 87 jaar en nog steeds actief in de stripwereld.

06-10-07

Luc Oriënt: Het aambeeld van de bliksem

luc orient het aambeeld van de blikesmVandaag heb ik geluk gehad: in de 2e-handsstripwinkel "De 9e kunst" in Gent (Kortrijksepoortstraat) vond ik een exemplaar van "Luc Orient: Het aambeeld van de bliksem".

Het boek vermeldt Greg als scenarist, en Eddy Paape als tekenaar, maar ook Andreas heeft er als tekenaar aan meegewerkt.

In het album zelf is de medewerking van Andreas niet te merken: hij heeft de stijl van Eddy Paape zeer goed kunnen volgen. Voor zover ik het heb begrepen, heeft Andreas de potloodschetsen van de laatste twee platen van "Het aambeeld van de bliksem" gemaakt.

Wel heb ik de indruk dat de hand van Andreas merkbaar is in de personages die op de voorpagina van het album werden getekend, maar dat kan toeval zijn.

Andreas vertelt over zijn medewerking:
"Vóór Udolfo heb ik nog twee platen gemaakt, zodat Paape een verhaal van Luc Orient kon afronden voor hij aan Udolfo begon. Dat is aan het slot van een album, er staat een grote hagedis op het laatste plaatje. We werkten aan Udolfo toen ik naar Parijs verhuisde, dat was in 1978." (uit: De fantastische werelden van Andreas, Yves Lacroix en Philippe Sohet, Stichting Sherpa, Amsterdam en Dauphylactère, Frankrijk, ISBN 90-75504-22-5, p. 16; oorspr. titel: "Andreas. Une monographie", vertaling: Toon Dohmen en Mat Schifferstein, met dank aan Gerard Zeegers).
Die grote hagedis zien we inderdaad in het laatste vakje van "Luc Orient: Het aambeeld van de bliksem".

Die medewerking was dus een aanloopje naar een volledige medewerking aan het album "Udolfo, La montre au septs rubis" (albumuitgave: 1980, niet vertaald in het Nederlands), maar het volgde op de samenwerking met Paape aan een ander verhaal, nl. "Carol détective: Mission en 2012" (1977, niet vertaald in het Nederlands), wat trouwens maar 16 platen telt.

Later werkte Andreas nog samen met Eddy Paape aan "Luc Orient: De sporen van doktor X" (1990). Op de voorpagina van dat album wordt Andreas wel vermeld, samen met Eddy Paape, Greg, Jourd'hui en Duchäteau. Voor zover ons bekend is dat het laatste album van de reeks "Luc Orient".

Dat de reeks ter ziele is gegaan, verwondert niet helemaal na het lezen van "Het aambeeld van de bliksem". Het verhaal doet erg Star-Trek-achtig aan: Luc en zijn companen reizen in een ruimteschip, waarop zich onderweg een probleem voordoet. Het verhaal is ingedeeld in hoofdstukken, waarbij elk hoofdstuk begint met een tekst die doet denken aan de uittreksels uit het Starlog van de Enterprise. Luc en Co. proberen het probleem op te lossen door op een planeet te landen, waar ze hopen water te vinden. Die planeet is bizar: er doen zich regelmatig enorme elektrische onweders voor. Het milieu is bedreigend: eerst door droogte, daarna door een uitzonderlijk sterke elektrische storm. Ze krijgen ook af te rekenen met drijfzand en monsters. Gelukkig worden ze gered door de plaatselijke intelligente bevolking. De laatste storm is een bedreiging voor het voortbestaan van de planeet, maar iemand van het ruimteschip waarmee Luc arriveerde, heeft de inval op de ionenkanonnen te gebruiken om de effecten van de elektrische storm te neutralisesren. Eindresultaat: de planeet is een paradijselijke groene aarde geworden.

Het scenario is teleurstellend. Dat het erg op Star Trek lijkt, is niet het grootste probleem, al is het mij een raadsel waarom ze voor de reeks Luc Orient afwijken van hun normale stramien, om dan te kiezen voor het model van een andere reeks. Erg origineel is dat niet.

Net als in Star Trek wordt het scenario nogal eenvoudig opgevuld: vijandige omgeving, monsters...

Die omgeving is o.a. vijandig door de droogte. Het blijkt echter dat water er in vaste vorm voorkomt. Bij kamertemperatuur is water in vaste vorm echter ijs. In het album is het... rots (!), waardoor Luc en de zijnen het niet hadden herkend. Nergens wordt ook maar enige poging gedaan om zo'n flagrante afwijking van natuurwetten aannemelijk te maken.

Ook erg is de manier waarop de dreigende apocalyps op de planeet wordt opgelost. Waarom slagen die ionenkanonnen erin om die elektrische storm te neutraliseren? Goed: een elektrische storm heeft wat met elektronen te maken, en geïoniseerd materiaal heeft ook wat met ionen te maken. Maar waarom zou zoiets de bliksem neutraliseren? Ergen is nog dat de kanonnen nog meer resultaten opleveren: door het neutraliseren vertoont water plotseling wel normaal gedrag, en verandert de planeet op korte tijd in een groene oase.

Met andere woordne: het scenario is niet aannemelijk voor een wat beter ontwikkelde lezer. Een tienjarige kan worden gegrepen door de spannende avonturen die Luc en zijn vrienden beleven, maar zelfs een tiener met enkele jaren middelbaar onderwijs zal al teleurgesteld zijn. Geen wonder dat de reeks moest worden stopgezet.

23:06 Gepost door De stripliefhebber in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: stripverhaal, sciencefiction, luc orient, paape, literatuur, greg, strips | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print | Pin it! | | |