14-08-17

Valerian of Ravian?

valerian, ravian, valerian and the city of a thousand planets, film
Valerian and the City of a Thousand Planets:
filmbespreking door Peter Motte

DE SPECIEËN

Al sinds "Valerian and the City of a Thousand Planets" in de bioscopen kwam, volg ik op Box Office Mojo de ontvangsten ervan op. Maar het is een Amerikaanse site, en het duurde lang voor de inkomsten van buiten de V.S. werden vermeld. Van de Belgen of de Nederlanders duurde het nog langer.

Na een kleine twee weken was het totaal (VS + andere landen) 61 miljoen. Dat is een flinke hap, maar de film kostte ongeveer 200 miljoen, en naar het schijnt mag je op die bedragen altijd een schep reclamekosten bijdoen. Reken maar op zo'n 240 miljoen. Bovendien betekent het niet dat hij 30 miljoen per week zal blijven opbrengen. Op die site zie je al na één week de inkomsten soms met 2/3e zakken.

DE GETROUWHEID AAN DE STRIEP

Om te beginnen is Ravian in de film inderdaad de blufferige antiheld uit de strip, die vaak zichzelf in problemen brengt en daar door Laureline uit moet worden gered. Wat ze in de film ook wel eens doet.

Toen de strip eind de jaren 60 verscheen, was dat een groot verschil met helden zoals Jan KORDAAT, Rik Ringers, De Blauwe Sperwer, Ginger, Luc Orient (mag in dit lijstje zeker niet ontbreken) enz. Vrouwen speelden daarin zelden een belangrijke rol, en de reeks Kuifje heeft zelfs misogyne trekjes. Ravian brak met die traditionele mannelijke heldenrol, al was dat niet direct zo. Hij kreeg zelfs trekjes van een antiheld, en dat aspect is in de film behouden.

Geen chemie tussen Ravian/Valerian en Laureline? Nogal wiedes: Laureline is aanvankelijk niet echt dol op hem. Het duo is door hun oversten in hetzelfde team gezet, en zit zo'n beetje met elkaar opgescheept. Ravian wil de versierder uithangen, en Laureline is daar niet blij mee. Net als in de strip speelt ze vaak "poten thuis".

DE STORIE

De opmerking dat er geen verhaal in de film zou zitten, heb ik nooit gesnapt. En ben ik nu de enige die de parallel heeft gezien tussen Ravians stommiteit en het gedrag van commandant Arün Filitt?

Ravian gaat zijn boekje te buiten door een energie-parel te stelen. Zijn opdracht was de convertor weg te halen, niet ook nog die energie-parel. Maar als het wat kortzichtige ettertje dat hij is, maakt hij van de situatie misbruik door die parel in te pikken. Die parel diende om Igon Siruss te betalen voor de convertor. Wat Igon extra motiveert om Ravian op te jagen. Dat kan nog vuurwerk geven in de volgende films, en veroorzaakt in dit deel al de dood van het volledige plaatselijke ondersteuningsteam. Het is het geblunder van de Ravian uit de latere strips.

De plot bevat daardoor een parallellisme tussen het gedrag van Ravian, en op grotere schaal het gedrag van commandant Arün Filitt. Die laatste begint iedereen te vermoorden die aan het licht zou kunnen brengen dat hij zelf een volk heeft uitgeroeid. Die genocide zou je nog het gevolg van geopolitieke omstandigheden kunnen noemen: die buitenaardsen waren in de grand scheme of things op het verkeerde moment op de verkeerde plaats, en werden een vorm van collatoral dammage op interstellaire schaal. Zoals veel inwoners van eilanden in de Grote Oceaan overkwam tijdens de Tweede Wereldoorlog. Maar als Arün Filitt anderen doodt zodat zijn fout niet wordt ontdekt, probeert hij gewoon zijn eigen hachje te redden.

DE KRIETIESCHE MASSA

Ravian en de commandant zijn dus blijkbaar uit hetzelfde hout gesneden, al heeft Ravian wel het morele inzicht om de energie-parel terug te geven. Maar hij is majoor, en geen hooggeplaatste commandant. Laureline, daarentegen, die Ravian op de menselijke kant van de zaak wijst, is sergeant. Of: hoe hoger de militaire rang, hoe immoreler ze lijken te worden. Toegegeven, de generaal en de minister keuren het gedrag van de commandant af, maar door die parallellen en die kritiek wordt de film meer dan een reeks mooie plaatjes. De trailers hebben dat goed verborgen.

DE SUPERAKTRIESE

Overigens heeft Cara Delevingne de moeilijke scènes uit de film goed aangepakt. En haar bewegingen in de vechtscènes zijn niet helemaal getrukeerd. Ze is echt wel zo lenig als het lijkt. Al bij al heeft ze meer in haar mars dan wat supermodelleren.

DE PERFECTIE

Wie beweert dat er gaten in de plot zitten, of zelfs dat er helemaal geen verhaal is, heeft niet goed opgelet. Het schijnt dat bioscoopbezoekers tegenwoordig meer aandacht hebben voor de emmers popcorn en cola die ze binnenwerken, en voor wat hun buren zeggen, dan voor de film zelf. Sommigen zetten zelfs hun smartphone niet meer af.

Wel heeft Besson het verhaal soms kort verteld. Als Ravian Laureline apart neemt om te overleggen over het weggeven van de converter, stelt zij plots dat Ravian niet weet wat liefde is. Ze lijkt van de hak op de tak te springen. Het is zo'n plek waar een bruggetje mist. Iets zoals: "Jij kunt niet aanvoelen wat die opdracht voor mensen betekent. Net zoals je niet kunt aanvoelen wat liefde is".

Perfect is de film dus niet, maar het blijft twee uur amusement, en wie echt naar de film kijkt, vindt er meer in dan alleen maar speciale effecten over een flinterdun verhaaltje. De film mag gezien worden.

woensdag, 2 - maandag, 7 augustus 2017

valerian, ravian, laureline

22:18 Gepost door De stripliefhebber in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: film, valerian, ravian, valerian and the city of a thousand planets | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print | Pin it! | | |

23-10-11

Kuifje-film in première

kuifje, film, spielberg, trein, première

Op zaterdag 21 oktober 2011 ging de filmreeks van Steven Spielberg over Kuifje in België in wereldpremière. De film was te zien in zalen in Brussel, maar ook in andere steden.
Spielberg was voor de gelegenheid naar België gekomen. In vijf uur tijd liet hij zich zien op een persconferentie, kreeg een lintje (waarschijnlijk de merkwaardigste onderscheiding die hij ooit kreeg), en doopte een Thalys-trein die voor de gelegenheid met Kuifje-figuren was beschilderd - waar hij prompt instapte om naar Parijs te verdwijnen.

Spielberg kreeg de medaillie "ereteken van Commandeur in de Kroonorde" voor zijn oeuvre, iets wat Hergé veel plezier zou hebben gedaan, want hij meende dat hij een bloedverwant van de koninklijke familie was, omdat zijn grootmoeder meid was geweest waar een Belgische koning regelmatig op bezoek kwam.

14:20 Gepost door De stripliefhebber in Actualiteit, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (14) | Tags: kuifje, film, spielberg, trein, première | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print | Pin it! | | |

11-08-11

De smurfen in de smurfoscoop!

smurfen,peyo,film,de smurfen in new york,harrison ford,de smurführer,de ruimtesmurf...Het is niet alleen Kuifje die de bioscoopschermen bestormt.
Sterker nog: Kuifje bestormt momenteel helemaal niks, terwijl de hele wereld lijkt te worden overspoeld door kleine blauwe wezentjes, in elk geval in New York.
De smurfen zijn geland!
Of eigenlijk opgestegen, want ze komen niet uit de ruimte.
De film wordt donders goed onthaald, zelfs in zoverre dat Harrison Ford al een haatverklaring heeft afgelegd en een speelgoedsmurf op tv heeft onthoofd, omdat zijn film "Cowboys and Aliens" nogal wat concurrentie ondervindt van die blauwe dingen. Nooit weg van een visuele grap, die Harrison Ford. Het blijft een acteur... :-)
We hopen dat de wereldbevolking het boeiende werk van Peyo ontdekt of herontdekt: De Smurführer, De ruimtesmurf... Peyo heeft heel wat topalbums op zijn naam. Het blijven uitstekende boeken voor kinderen vanaf een jaar of acht.

10:56 Gepost door De stripliefhebber in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: smurfen, peyo, film, de smurfen in new york, harrison ford, de smurführer, de ruimtesmurf... | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print | Pin it! | | |

18-04-09

Recensie: Take Achttien, door Marco Knauff

take achttienrecensent: Peter Motte

onder auspiciën van De voormalige Tijdlijn en Vertaalbureau Motte

Marco Knauff heeft al een behoorlijk creatief leven achter de rug.Hij begon als magisch-realistisch schilder, was auteur van sciencefiction- en fantasyverhalen, waarmee hij nota bene in "De Tijdlijn" debuteerde, en trad op als Sinterklaas.

Zijn Sinterklaas-baantjes leverden een boek op. Onlangs voegde hij een bundel toe aan zijn persoonlijke belevenissen in een creatieve sector, namelijk als figurant in films, tv-series, commercials en zelfs voor reclamefoto's.

"Take Achttien" werd een ideale aanvulling op de stapel sterrenboeken die regelmatig verschijnen. Knauff toont ons het filmen van binnenuit, vanaf de set, vanuit de coulissen, en zelfs vanuit de kantine. De afstand tussen wat we op het scherm zien, en wat er in werkelijkheid gebeurt, is soms immens.

Hij benadert het allemaal vrolijk. Figureren is voor hem een hobby. Hij wordt er wel voor betaald, maar weinig. Zelfs zo weinig dat hij sommige opdrachten later niet meer aanvaardde.

Maar dat drukt de pret niet. Als lezer kun je niet anders dan gedurende het hele boek te glimlachen. Knauff beleefde er plezier aan, en dat brengt hij op de lezer over. Het is dan ook prettig en ontspannend lezen.

Je zou verwachten dat iemand die in Nederland figurant is, niet veel te doen heeft. Maar dat idee wordt door "Take Achttien" weggevaagd. Er is meer vraag naar goeie figuranten dan men denkt, en de Nederlandse en Vlaamse tv-zenders maken tenslotte heel wat series van eigen bodem. Die vereisen allemaal figuranten.

Er zijn ook veel internationale productie die op onze grond komen draaien. Daardoor kon Knauff zelfs optreden in "Ocean's Twelve". Wie dus verwacht dat de avonturen van een Nederlandse figurant alleen maar optredens in kleine, onbekende producties beschrijven, heeft het mis. Liefhebbers van Baantjer, Grijpstra en De Gier, en vele andere reeksen zullen zeker aan hun trekken komen.

Bovendien: wat voor de ene productie geldt, geldt ook voor de andere. Wapens die in films en tv-series worden gebruikt, zijn bijna altijd echt. Ze worden dan ook nauwkeurig gecontroleerd om zeker te zijn dat ze niet geladen zijn. Dat is geen overbodige maatregel: in januari 2009 stierf een acteur in de V.S. tijdens een theaterrepetitie omdat het pistool dat iemand tegen zijn slaap drukte, toch geladen was.

Overigens leveren de kleine producties echt niet de saaie verhalen op. "Modern Woodstock" en "Brush with Fate" behoren tot de boeiendste bijdragen van "Take Achttien", en zelfs de teksten over commercials zijn verrassend, zoals "Ballonnen voor de vrijheid".

Wie meer wil weten over film en tv, moet "Take Achttien" hebben gelezen.

In het laatste hoofdstuk worden zelfs de Internet-adressen gegeven van de castingsbureaus die figuranten aannemen. Dat is nog zo'n positief punt van dit boek: het helpt je een hele stap verder als je ook zelf wilt figureren.

"Take Achttien", Marco Knauff, 2008, Uitgeverij Boekenbent, paperback, 155 p's, 21 x 14,7 x &,5 cm, ISBN 978-90-8570-266-6

Prijs: 15,95 euro

13:56 Gepost door De stripliefhebber in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: film, autobiografie, tv, recensie, acteren, non-fictie, figurant, autobiografisch, take achttien, marco knauff, reclamefilmpjes | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print | Pin it! | | |

01-04-09

Tentoonstelling en 27e BIFF: 9-21 april 2009

BIFFF 2009Peggy Wauters stelt nu ook tentoon tijdens het 27e Brussels International Fantastic Film Festival.

Plaats: Tour & Taxis, Havenlaan 86C, Brussel.

Datum: 9-21 april 2009.

Meer info hier en hier.