06-05-11

Ikigami: The Ultimae Limit. Deel 1: Het einde van de wraak / Het vergeten lied

manga, stripverhalen, stripreeks, strips, kana, ikigami, the ultimate limit, motoro mase, het einde van de wraak, het vergeten liedA new kid in town: Ikigami van de getalenteerde tekenaar Motoro Mase, een reeks die opvalt, potten breekt. Sterk geëmotioneerde verhalen in realistisch-futuristische settingen. Het zou zich vandaag kunnen voordoen. En het doet zich op een of andere manier wel eens voor.

Ikigami past niet in het rijtje kinderstrips zoals Jommeke, Kiekeboes, Suske & Wiske en Kuifje.
Het is een "hardere" strip, zoals vroeger Bernard Prince dat was. Net als "De valstrik" van Blake & Mortimer wordt hier niet de kaart getrokken van de aangename utopie.

Motorô Mase beheerst zowel zijn teken- als zijn verhalenpen.
Hij bedenkt emotioneel sterke verhalen, die ondanks de merkwaardige uitgangspunten en stevige consequenties geen holle verzinsels zijn.

Tussen de massa's manga die de laatste jaren in het Nederlands op de markt werden gebracht, werd uitgekeken naar iets zoals Ikigami. Het is een gok: volwassen stripreeksen zijn niet het grote succes, niet in het minst doordat ouders het niks voor hun kroost vinden. Maar door die houding staat de volwassen lezer vaak in de kou. Uitgevers durven soms immers geen risico meer nemen. Gelukkig heeft Kana dat wel gedurfd, en hopelijk wordt dat gehonoreerd. Het zou het begin kunnen zijn van een nieuwe golf strips die andere wegen inslaan.

Elke aflevering van Ikigami bevat twee volledige verhalen van zo'n 100 pagina's.

Afbeelding gepubliceerd met toestemming en copyrighted IKIGAMI © 2005 Motorô MASE / Shogakukan Inc.

23-01-10

Overleden: Jacques Martin (Straatsburg, 25 september 1921 - Brussel, 21 januari 2010)

jacquesmartin

Jacques Martin is vooral bekend voor zijn reeks over Alex de Galliër, waarvan de eerste tien albums bij de klassiekers van de strip worden gerekend, maar ook zijn avontuurlijke Lefranc telt veel liefhebbers.

Alex wordt vaak als de tegenpool van Asterix beschouwd:

  • de ene ernstig, de andere humorisitsch
  • de ene in de klare lijn, de andere in een ronde stijl
  • de ene wat stijf en deftig, de andere speels en vrolijk
  • de ene een volgeling van vooral Edgar P. Jacobs en Blake & Mortimer, de andere meer een leerling van Franquin
  • de ene om wat over de klassieken te leren, de andere om wat met de klassieken te lachen
  • Maar toch moeten we oppassen: Alex is niet zo bekrompen als sommigen wel eens durven denken. De aangenomen slaaf Alex beleeft woelige avonturen in een soms woelige periode, en Jacques Martin heeft dat nooit willen verhullen. De reeks is daardoor altijd een prettige inleiding op de Romeinse periode geweest.


    Door het succes van Alex had Jacques Martin het imago een begenadigd auteur van historische strips te zijn, en hij heeft dat ook uitgespeeld door als het ware een formule te creëren waarmee hij andere personages in andere tijdperken in het avontuur stortte, zoals Tristan, Arno, Orion en Lois.

    Maar hij is buiten Alex vooral ook bekend voor zijn reeks Lefrancq, die zich in het heden afspeelt, en qua aanpak meer weg geeft van Blake & Mortimer: techniek, mysterie en gentlemen-bandieten, een mix die de laatste tijd wat heropleeft.

    Jacques Martin heeft, net als Hergé en Willy Vandersteen, ook een studiosysteem opgezet. Dat hoge aantal reeksen was dan ook vooral door die medewerkers mogelijk, waaronder Bob de Moor, Gilles Chaillet, Jean Pleyers, Christophe Simon, André Taymans, Olivier Pâques en Thierry Cayman.

    Toen hij vanaf de jaren negentig slechter begon te zien, en volgens sommigen zelfs zo goed als blind was, waren het dan ook die medewerkes die het mogelijk maakten dat er nieuwe albums bleven verschijnen.

    in memoriam over Jacques Martin

    wat meer achtergrondinformatie over Jacques Martin naar aanleiding van zijn overlijden