24-01-08

Luc Besson verfilmt Jacques Tardi

adele blanc-secNog eens nieuws van buiten de Andreas-wereld (maar dat zullen we wel weer goed maken):

Luc Besson is bekend van films zoals "The Fifth Element", "Le Grand Bleu" (niet met P. Richard), "Léon" en de reeks "Taxi".

Hij heeft nu het plan opgevat om drie films te maken over het strippersoange "Isabelle Avondrood" ("Adèle Blanc-Sec") van Jacques Tardi.

De reeks ontstond in 1976 en verscheen o.a. in het stripweekblad "Kuifje"/"Tintin", en leidde tot brieven van boze moeders die kloegen dat hun kroost nachtmerries kreeg.

Tardi had een heel aparte stijl. Terwijl veel tekenaars allerlei moeite doen om diepte weer te geven, leek hem dat niets te kunnen schelen. Ook details, zoals op timpanen van gebouwen, vervielen tot krullen. En de posities van de personages t.o.v. elkaar of t.o.v. van voorwerpen werd vaak verwrongen, waardoor hij een scène weergaf door ze als het ware uit verschillende gezichtshoeken tegelijk te tekenen, zoals Picasso een personage of een voorwerp uit verschillende gezichtshoeken tegelijk weergaf.

De tekeningen van Tardi doen op het eerste gezich onbeholpen aan, maar toch waren ze als tekenstijl voor horrorverhalen uitzonderlijk efficiënt, alsof het vervreemdende effect van het onvolmaakte perspectief en de verwaarloosde details, zich alleen maar toevoegde aan de gruwel van het verhaal.

Het is echter de vraag of Tardi wel louter gruwel wou tekenen. In verhalen als "Morgendauw en het gebroken geweertje" kan dat moeilijk worden ontkend, maar het scenario van de reeks "Isabelle Avondrood" werd voortdurend absurder, zodat het meer een parodie op series was, dan echte horror.

Onlangs kwam het negende album van "Isabelle Avondrood" uit, "Het helse labyrint", waarvan in de loop van 2008 het tweede deel wordt verwacht.

Luc Besson heeft al vaker fantastische films gemaakt. De bekendste is "The Fifth Element", en een van de jongste was "Arthur et les Minimoys". Voor "The Fifth Element" werkte Besson samen met o.a. Gautier voor de kostuums, en met Mézières, de tekenaar van "Ravian".

Hij kan dus zeker het fantastische aan. De eerste Besson-film over "Isabelle Avondrood" is gepland voor 2009.

Besson ziet wel iets in het stripverhaal. Hij investeerde in Septième Choc, de uitgeverij van striptekenaar Dikeuss.

De "Avondrood"-films benadrukken ook het belang van film voor Casterman, want het is met hun dat Besson een akkoord bereikte.

17:52 Gepost door De stripliefhebber in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: luc besson, stripverhaal, strips, isabelle avondrood, jacques tardi | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print | Pin it! | | |

21-01-08

Recensie: Superdinosaurussen, door Robert Mash & Stuart Martin

monster_vonkrecensent: Peter Motte

onder auspiciën van De voormalige Tijdlijn en Vertaalbureau Motte

Expliciet komen dinosaurussen in het werk van Andreas zelden voor. Er is wel het korte verhaaltje "Monster" (1985, Vonk; 1999, Sherpa; de illustratie hiernaast is de voorpagina van de uitgave van Vonk) en het kolossale dier in Rork: Doorgangen kan ook een dinosaurus zijn, maar verder kan ik me er weinig herinneren.

Velen zullen "Superdinosaurussen" door Robert Mash & Stuart Martin voorbijlopen als een boek voor kinderen, maar het is meer dan dat.

Robert Mash en Stuart Martin hebben hun creativiteit losgelaten op de grondige documentatie die ze hebben verzameld over dinosaurussen.

Die gedrochten spreken nog altijd tot de verbeelding. Niet alleen door hun enorme afmetingen en door hun bizarre bepantsering, maar ook door hun millinialange dominantie van onze planeet.Dat is misschien nog het merkwaardigst: de aarde die we nu kennen, bestond toen niet.

Wat ons vertrouwd is, moest nog komen. In die periode hoefde u in de zomer geen gras te maaien, want er was geen gras. Je moest niet de Grote Plas over om naar een ander continent te gaan, want er was maar één continent. Je moest je zelfs geen zorgen maken over de opwarming van de aarde, want het was al heet genoeg.

Nee, wij zouden in zo'n wereld niet kunnen aarden. Bedenk dat diverse typen graangewassen een hoofdbestanddeel zijn van het voedsel van de mens, en graan... is een grassoort!

Elk boek over dinosaurussen toont draken die echter zijn dan de draken in onze fantasie, het toont ons de spoken die verborgen liggen achter onze huidige wereld. Het toont ons dat de thuis waar wij nu leven, niet altijd van ons is geweest.

Mash en Martin hebben kan niet worden verweten termen te gebruiken zoals "super", "extreem", "gemeen", "monsters", "zwaargewichten", "kolossaal", "reusachtig", "verschrikkelijk", enzomeer... Die dingen waren nu eenmaal zo.

Hun boek is geen saaie studiekost. Niet alleen door de overdonderende inhoud, maar ook door de creatieve afwerking: reconstructietekeningen, korte teksten, kaderteksten, foto's van fossielen en nog levende dieren, vergelijkingen tussen dinosaurussen en moderne wezens, een vragenlijstje om te testen wat je hebt onthouden, uitklapplaten... het is er allemaal.

Wel oppassen met het uittrekplaatje van de Brachiosaurus op blz. 3. Wie het boek aan zijn kinderen cadeau doet, kan ze best helpen als ze aan het lipje trekken om de tekening te voorschijn te brengen die achter de afbeelding van de brachiosaurus is verborgen. Het hapert wat, en het is mogelijk dat onhandige handen het stuk trekken. Het beste is om met de rechterhand het lipje vast te nemen, en tegelijk met de linkervingers tegen het louvre het dichtst bij het lipje te drukken, met ene vinger aan de bovenkant en met andere aan de onderkant van het louvre, zodat het gelijkmatig naar rechts schuift.

Eenmaal dat achter de rug, krijgt u een uitgewerkte tekening van de brachiosaurus te zien, zodat u het skelet kunt zien, en waarop wordt aangegeven waar bepaalde spieren en organen liggen.Het is dus een erg informatief en rijk veelkleurig geïllustreerd boek met het karakter van een popup-boek. Er is bijvoorbeeld een afbeelding van een dino-ei, dat u kunt openklappen, zodat u het dino-embryo kunt zien.

Er is ook een popup van een velicraptor. Vooraan in het boek zit een poster met verschillende dino's erop. Maar meer naar achteren is nog een poster verborgen, die misschien de beste vondst van het hele boek is. Wat er op staat, moet u zelf ontdekken.

Kritiek? Nou: er staat één fout in het boek: op blz. 14, nl. de pagina met de titel "Vreemde vogels", staat in de kadertekst "Heerser van het luchtruim" een fout: "De eerste pterosaurus die werd ondekt was Pterodactylus: het is ook de vroegst bekende soort uit het Krijt, 225 miljoen jaar geleden." Dat klopt niet: het is een soort uit het Trias. Het Krijt is later.

Maar verder: van de doden niets dan goeds (grijns).

Superdinosaurussen, Robert Mash & Stuart Martin, 2007, Kosmos, geïlustreerd in kleur, met kleurenfoto's, 2 posters, popup, bewegende elementen, vouwbladen, gebonden, oblong, 27 x 30,5 x 2,5 cm, 28 p's, ISBN 978-90-215-2137-4

prijs: 19,95 euro

Iguanodon volgens Samuel Goodrich 1859Deze afbeelding toont hoe Samuel Goodrich zich in 1859 een iguanodon voorstelde. Hij dacht nog aan een wat buitengewone beer.

20:05 Gepost door De stripliefhebber in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dinosaurussen, robert mash, stuart martin, non-fictie | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print | Pin it! | | |

15-01-08

Codes in Andreas

Dossier AndreasZoals ik al had opgemerkt in Capricornus 12 "stopt Andreas in zijn albums puzzels".

Op Dossier Andreas is er in de afdeling Guestbook een levendige discussie ontstaan omdat enkele bezoekers erop wijzen dat in veel albums alfabetcodes voorkomen. Onder andere Eno wees op ontcijferbare codes in de albums van Rork, en Wim Dewilde kon er nog op wijzen dat ook in Coutoo een code voorkomt. Overigens komt ook in sommige albums van de reeks Arq een code voor. Capricornus 12 is dus al bij al een eenvoudig album.

De albums van Andreas geven hun geheimen maar druppelsgewijs prijs.

22:54 Gepost door De stripliefhebber in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: stripverhaal, strips, andreas, rork, arq, coutoo, capricornus | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print | Pin it! | | |

14-01-08

50 jaar smurfen!

Dit jaar smurfen de smurfen 50 jaar!

Zeker uitgeverij Dupuis (Marcinelle, België) zal daar veel aandacht aan besteden, maar we zullen ook elders activiteiten zien, niet alleen in België, maar in heel Europa..

De Smurfen zijn de geesteskinderen van o.a. Peyo, die o.a. het uitstekende album "De Smurführer" leverde, waarin hij op zijn manier, net als Franquin met "De Z van Zwendel", de zwarte periode in Euorpa van de jaren 30 en 40 verwerkte.

In de Bozar te Brussel werd het activiteitenjaar 2008 van desmurfen officieel ingezet. Ze maakten een website daarover in 12 talen.

14:48 Gepost door De stripliefhebber in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: stripverhaal, strips, peyo, smurfen | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print | Pin it! | | |

10-01-08

Capricornus 12

Capricornus 12Vanmorgen belde de postbode aan, en overhandigde een platte, rechthoekige doos. Ik wist direct wat het was: het woordenloze twaalfde album uit de reeks "Capricornus" van Andreas.

Andreas heeft wel al vaker platen getekend die volledig steunen op de tekening, en die elk woord verbannen naar het rijk van de literaire leuteraars. Een mooi voorbeeld is Monsters, een woordenloos verhaaltje van 8 pagina's. Maar in "Capricorne 12" is hij wel erg ver gegaan: 54 platen zonder één enkel woord. 54, geen 44! En dat zelfs zonder titel!

Alhoewel... voor de volledigheid moeten we toegeven dat er toch wel letters in staan. Maar Andreas heeft wel vermeden er genoeg letters op te zetten om een volledig woord te krijgen. Wie de puzzelende Andreas kent, weet dat het woord cruciaal kan worden voor de volgende afleveringen.

En werkt dat, zo'n woordenloos album?

Er waren moment dat ik dacht: het wordt niks.

Maar toch: zonder woorden vertelt Andreas een volledig verhaal, met begin, midden en slot. En zoals het einde van elk verhaal moet doen, wekt ook dit emoties op.

Toen ik dacht: "Dit wordt niks,", zat ik ergens middenin, in dat deel waarin een verhaal gewoonlijk alleen maar ontwikkelt, en waarin elk verhaal al gauw niets anders doet dan opeenvolgende gebeurtenissen vertellen.

Een zwak punt? Nee. Maar in een leuter-de-leuter-verhaal wordt de lezer afgeleid door het... leuter-de-leuter. De geest wordt beziggehouden doordat hij die lettertjes moet ontleden, en vergeet dat er weinig te zeggen valt.

Of weinig te zeggen lijkt. Want je kunt in een verhaal niet zomaar een brok overslaan en het toch blijven volgen. Doordat deze "Capricornus 12" alleen maar een kijk-album is, valt het wat sterker op. Dat is alles.

Maar nee: "alleen maar een kijk-album" is verkeerd uitgedrukt. Het is een "kijk-en-denk-album".

Zoals we weten stopt Andreas in zijn albums puzzels. Elke tekeningen kan aanwijzingen bevatten over de intrige. Die aanwijzingen worden niet altijd gezegd. Dat is een sterk verschil met bijvoorbeeld de reeks "Death Note", de mangareeks van Ohba & Obata: zij leggen erg veel uit.

Bij Andreas daarentegen mag de lezer het genoegen beleven zelf de puzzelstukjes samen te spronkelen en in elkaar te passen. Onder andere daarom blijven ze bij herlezen boeiend, en hoe langer Andreas' reeksen worden, hoe meer ze bij herlezen bieden.

Het is overigens opvallend dat er zo'n sterk verschil is met "Death Note", omdat Andreas opmerkte dat hij wordt geïnspireerd door manga's. Eén van zijn pesonages heet zelfs Manga. En wie af en toe manga's leest, zal overeenkomsten vinden tussen de Japanse tekenverhalen en het werk van Andreas.

Maar Andreas blijft altijd Andreas. Hij zei ook al eens geïnspireerd te worden door Amerikaanse strips, maar wie zijn oeuvre vergelijkt met de reeks van over de grote plas, merkt meer verschillen dan overeenkomsten.

Overigens sluit dit boek duidelijk aan bij de voorafgaande 12 delen. De woordenloze aanwijzingne, de grafische puzzelstukjes, verwijzen naar eerdere gebeurtenissen. Het is de ineenschakeling van de motieven en leidmotieven die zorgt voor de dramatische hoogtepunten. Net als je denkt: "Dit wordt niks," duikt er een element op waardoor dit ene verhaal stevig in de hele reeks wordt ingeplant, en waardoor Capricornus plots weer in een net verstrikt wordt. De lezer wordt altijd meer herinnerd aan de onopgeloste raadsels van de vorige albums, en Capricornus kan zelfs in de sneeuw niet vluchten voor de hete maanden die vooraf gingen aan zijn reis sinds de dood van Goth.

12:00 Gepost door De stripliefhebber in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) | Tags: capricornus, fantasy, literatuur, stripverhaal, death note | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print | Pin it! | | |

04-01-08

Dossier Andreas

AndreasHet was lang stil op Dossier Andreas, maar nu pakken ze uit met heel wat nieuws en nieuwe afbeeldingen.

15:51 Gepost door De stripliefhebber in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (2) | Tags: stripverhaal, strips, andreas, dossier andreas, nieuws | |  del.icio.us | | Digg! Digg |  Facebook | |  Print | Pin it! | | |

27-12-07

Wim Meuldijk overleden

meuldijk_pipoDe Nederlandse striptekenaar en scenarist Wim Meuldijk (Schiedam, 8 juni 1922 - 26 december 2007, Vera (Spanje)) is op 85-jarige leeftijd overleden.

Hij was vooral bekend voor Pipo de Clown, waarvan de eerste aflevering werd uitgezonden in 1958. De serie was 22 jaar lang op televisie te zien.

Maar Meuldijk deed meer dan Pipo de Clown.

Zijn loopbaan begon in 1942 bij Het Volk en Voorwaarts, waar op 14 juli 1942 de tekststrip 'Sneeuwvlok de Eskimo' begon. In totaal verschenen er 1253 afleveringen van. De laatste verscheen op 30 december 1944 bij Het Volk.

Na de oorlog startte Wim Meuldijk samen met Ton van Heusden het blad Sneeuwvlok, waarvan tien nummers verschenen.

Naast 'Sneeuwvlok' publiceerde het blad de tekststrip 'Pirandello' (onder Meuldijks pseudoniem Wimm) en zijn gagstrip met tekst 'Plukkie Buksjek'.

De tekststrip 'Ketelbinkie' verscheen in veel kranten. Ze was erg populair en voortbordurend op dat succes begon Wim Meuldijk samen met Ton van Heusden de Ketelbinkie-krant (voortzetting van Sneeuwvlok). Het eerste nummer verscheen in januari 1948.

Naast een herdruk van de Sneeuwvlok-afleveringen uit de oorlog bevatte het blad strips van anderen. Op 28 maart 1952 verscheen als voortzetting van de Ketelbinkie-krant het blad Robs Vrienden, ook weer onder redactie van Wim Meuldijk en Ton van Heusden.

Naast 'Ketelbinkie' van Wim Meuldijk bevatte het blad strips van andere tekenaars. Het laatste nummer verscheen in 1957.

De televisie werd in de jaren '60 belangrijk voor Meuldijk. De kinderserie 'Pipo de Clown' oogstte veel succes. In 1969 begon in Donald Duck de ballonstrip 'Pipo de Clown', met tekeningen van Jan van der Voo en tekst van Wim Meuldijk.

Albumuitgaven van 'Pipo de Clown' verschenen in 1970 en 1973. Ook in Donald Duck keerde 'Ketelbinkie' terug, nu getekend door Van Haasteren en Van der Voo.

De officiële site en deze pagina zijn uitstekend om meer te ontdekken over Wim Meuldijk.

maker7